In het oosten van Italië, niet ver van de Adriatische Zee, ligt het plaatsje Sant’Angelo in Potano en behoort tot de provincie Macerata. In dit stadje wordt de beroemde wonderdoener van de Augustijnenorde Nicolaas geboren. Hij leeft van 1245 tot in 1305. Het eerst deel van zijn naam Nicolaas komt door Sint-Nicolaas van Myra/Bari en het tweede deel door het verblijf van zijn laatste 30 jaar in het klooster van Tolentino.
De ouders van Nicolaas van Tolentino, Companone en Amata, zijn helaas al vele jaren kinderloos en heel wat smeekbeden om een kind zijn niet verhoord. Zij komen op een vergevorderde leeftijd en zijn nog steeds niet gezegend met een kind. Ten einde raad neemt Amata haar toevlucht tot de heilige Nicolaas van Myra voor wie zij een bijzondere devotie heeft. Enige dagen nadien verschijnt een engel en deze zegt tegen haar dat zij naar Bari moet gaan. Daar zal worden gezegd, hoe de zoon zal zijn, die God haar wil verlenen. Vervolgens gaat zij met haar echtgenoot op bedevaart naar Bari. Bij aankomst in Bari, na een reis van bijna 500 kilometer, gaan zij meteen naar de Nicolaasbasiliek. In de crypte, waar de overblijfselen van de heilige Nicolaas liggen, bidden zij lang en vurig. Laat in de avond vallen de man en vrouw in slaap bij de graftombe van Nicolaas van Myra. Om middernacht verschijnt voor hen de heilige Nicolaas en hij refereert aan de engel die de vrouw heeft bezocht. Nicolaas zegt dat zij een zoon krijgen en hem de naam Nicolaas moeten geven, omdat de heilige Nicolaas van Myra/Bari zijn tussenkomst heeft verleend. Nicolaas zegt ook tegen de aanstaande ouders dat hun zoon een trouwe dienaar van Jezus is, een uiterst streng leven leidt en vele wonderen verricht. Negen maanden later bevalt Amata van een zoon en bij de doop ontvangt de baby de naam Nicolaas.
Tussen de heilige Nicolaas van Myra/Bari en de heilige Nicolaas van Tolentino zijn overeenkomsten. Beiden zijn sterk christelijk gelovig met een grote liefde tot God, helpen armen en noodlijdenden, vasten wekelijks in hun jonge kinderjaren, willen geestelijke worden, verrichten wonderen tijdens hun leven en na hun dood, zoals een storm tot blaren brengen. Er ontstaan ook legenden waarvan niet zeker is of deze behoren tot Nicolaas van Myra of Nicolaas van Tolentino.
Een bekend wonder van Nicolaas van Tolentino is een gestorven kind tot leven wekken, als het lijkje door de troosteloze moeder naar hem is gebracht. Nicolaas maakt en kruisteken over het dode kind en meteen slaat het kind de ogen op. Het leven keert terug in het lichaam van het kind. Nicolaas van Tolentino verricht ook een wonder in het klooster van Tolentino, waar een gebrek aan water is. Hij plant een rietstengel en onmiddellijk ontspringt een bron. Nicolaas van Tolentino is ook befaamd door wonderbaarlijke broodjes. Nicolaas is ziek, krijgt een verschijning van de heilige Maria en ook de heilige Augustinus verschijnt aan hem. Beiden geven hem raad, die de gezondheid bevordert. Nicolaas moet brood in water dopen en het vervolgens eten. Hij doet dit en geniet terstond. Dit verhaal is de wonderbaarlijke oorsprong van de broodjes van Tolentino, want door de broodjes in water te dopen, zorgt hij voor wonderen, zoals bij het tegengaan van plagen bij mensen en dieren.
Nicolaas van Tolentino wordt wel eens afgebeeld met een ster. De reden is dat hij vlak voor zijn dood dagelijks een ster ziet, die zich traag voortbeweegt richting het altaar van de kloosterkerk. Dit is de plaats waar Nicolaas van Tolentino wordt begraven.
Op 60-jarige leeftijd sterft Nicolaas van Tolentino op 10 september 1305. Zijn naam- en feestdag is dan ook 10 september. In 1446 is Nicolaas van Tolentino heilig verklaard.
~~~