Er zijn allerlei attributen, die bij Sint-Nicolaas worden afgebeeld, zoals borstkruis, staf, ring en anker.
Sinterklaas draagt een borstkruis, dat is vervaardigd uit edelmetaal en kan zijn versierd met edelstenen of een reliek. Hij draagt het kruis met een ketting of koord rond de nek. Dit bisschoppelijk kruis wordt ook pectoraalkruis genoemd. Deze naam komt van het Latijnse “pectoralis” dat borst betekent. Het kruis wordt gedragen door kardinalen, bisschoppen en abten en behoort tot de pontificalia; de bisschoppelijke, uiterlijke tekenen van waardigheid. Voor Sinterklaas moet het kruis bestendig zijn tegen verschillende weersomstandigheden, vandaar dat het in de praktijk vaak van roestvrijstaal is gemaakt.
Sinterklaas heeft een staf bij zich, die ook kromstaf wordt genoemd. Het is een uiting van bisschoppelijke waardigheid. De staf staat symbool voor macht, want een bisschop staat hoog in de kerkelijke hiërarchie. Een juiste staf is van hout gemaakt en heeft een gouden kleur. De staf kent een grote krul, die lijkt op een haak, om mensen bijeen te houden. Dit verwijst naar de herder, die de kudde schapen bijeenhoudt. Met de staf doet Sinterklaas dan ook denken aan een herder, die zorg verleent aan mensen, wat bij een bisschop pastorale zorg heet. De staf wordt met de krul naar voren gedragen, als de bisschop zich bevindt in het gebied van zijn bisdom. Als Sinterklaas in Nederland en Vlaanderen verblijft, draagt hij de kromstaf met de krul naar achteren.
Een ander attribuut voor de Spaanse bisschop is een ring. Het betreft een grote ring met daarin een edelsteen, welke vaak een rode, doorzichtige, kostbare robijn is. De ring wordt gedragen aan de linkerhand en over de handschoen. Het dragen van de ring aan de linkerhand is een bewuste keuze, omdat de Sint met de rechterhand vele handen schudt. Hierdoor kan de ring geen pijn veroorzaken bij het geven van een hand.
Een karakteriserend teken van de Sint is een anker en dit naar aanleiding van de legende van de redding door Nicolaas van mensen in nood op zee.
~~~